Echt man-zijn anno nu

Over man-zijn in een sterk vervrouwelijkte maatschappij

By

Waarom zou je niet gewoon jezelf zijn?

Er is een niet te benoemen ding in ons, dat ervoor zorgt dat we telkens weer indruk willen maken op vrouwen die we aantrekkelijk vinden. We hebben daar standaard een hele hoop manieren voor paraat. Van iemand anders afzeiken tot en met opscheppen over wat we bereikt hebben in het leven.

Weet je? Met dat gedoe maken we alles behalve indruk op vrouwen. Weet je wat vrouwen gaan denken zodra ze het idee krijgen dat je indruk probeert te maken? Ze gaan denken dat je dat doet omdat jij jezelf niet goed genoeg vindt voor haar. En dat je er alles aan probeert te doen om dat te maskeren en te compenseren.

Dat voelt vervolgens bij een vrouw niet echt aan als mannelijk gedrag. En dus moet ze je eigenlijk meteen al niet meer.

Wanneer vervolgens een vriendin zou vragen hoe haar date was met jou, dan is de kans heel redelijk dat ze iets zegt wat neerkomt op: dat je haar het gevoel hebt gegeven dat jij jezelf niet was.

Dat is grappig. Want wanneer vrouwen gevraagd wordt, wat ze verlangen van een man met wie ze gaan daten, dan is het antwoord vaak: ‘Dat hij gewoon zichzelf is’.

Het feit dat vrouwen steeds vaker een antwoord van deze strekking geven, doet vermoeden dat bijna iedere man probeert indruk te maken tijdens zijn dates met vrouwen. En misschien klopt dat ook wel. Want het nummer 1 date advies wat vrouwen mannen vaak geven is: Wees gewoon jezelf.

Echter, de gemiddelde mannelijke date coach zul je vervolgens horen roepen: ‘Jezelf zijn is niet genoeg om een vrouw te versieren’.

Is dat verkooppraat of hebben ze gelijk?

Deels. Want inderdaad is de gesocialiseerde maatschappelijk correcte versie van jezelf zijn niet genoeg.  Waarom weet ik dat zo zeker? Omdat je het anders niet nodig had gehad om onder meer deze blog te lezen.

Je voelt dat je ergens iets fout doet in je omgang met vrouwen. En je bent bezig erachter te komen wat precies. En dat doe je goed.

Want nu zul je erachter komen dat vrouwen tijdens een date met jou graag zouden willen zien dat jij je mannelijke zelf bent. En dat is een heel groot verschil met het zijn van jouw gesocialiseerde maatschappelijk correcte zelf.

Tegenwoordig ben je goed gesocialiseerd en maatschappelijk correct bezig wanneer jij vooral aardig gevonden probeert te worden door vrouwen en stevig onderdrukt dat jij seksuele belangstelling hebt voor een vrouw. Eigenlijk, dat je je tegen vrouwen gedraagt als een gecastreerde Labrador.

Tot nu toe heb je dat steeds trouw gedaan. En wat heeft het je gebracht? Juist. Helemaal niets, nul komma noppus, nada. Geen vrouw lijkt je leuk te vinden of lijkt geïnteresseerd in je te zijn.

Dagelijks maak ik mannen als jou mee. Leuke kerels die echt wel wat te melden hebben. En die zonder meer leuk gevonden worden door vrouwen. Als ze alleen maar tegen vrouwen net zo durfde te zijn als tegen mij. Gewoon zichzelf zijnd. En de ballen hebbend om gewoon te zeggen wat ze ergens van vinden of hoe ze ergens tegenaan kijken. Mannen ook die doorgaans best durven gaan voor wat ze willen. Behalve wanneer het doel vrouwelijk is.

Maar waarom zou je jezelf anders gaan gedragen zodra er een vrouw in de buurt is? Ik weet bijna zeker dat je er geen enkele goede reden voor weet te verzinnen.

Stop er dan ook mee om je anders te gedragen tegen vrouwen. En probeer vanaf nu gewoon eens met vrouwen om te gaan, zoals je met ieder ander mens in je leven omgaat.

Probeer het. En ervaar het verschil. Ik weet zeker dat je dit jaren eerder ontdekt had willen hebben.

By

Hoe wij omgaan met vrouwen voor onszelf onmogelijk maken

Van de week kreeg ik het boek ‘De liefdesmarkt’ van schrijver Renzo Verwer in handen. In dit boek beschrijft hij zeer oprecht hoe hij tegen vrouwen, daten en liefde aankijkt. Soms zijn zijn uitspraken niet voor de poes, maar wel goudeerlijk. Ik ben het boek dan ook met veel plezier aan het lezen.

Ik vrees alleen dat veel mannen zijn kijk op vrouwen, het daten en het liefdesleven zonder enig voorbehoud zullen delen. En net als hij proberen iedere wens van vrouwen te volgen. Iets dat zonder meer tot grote frustraties moet leiden. Want wat menig man niet weet is: dat vrouwen zelf niet eens weten wat ze willen.

Iets wat vrouwen uiteraard uit alle macht geheim proberen te houden voor het mannelijke deel van de samenleving. Met als gevolg dat mening man zich in onmogelijke bochten wringt om de vrouw in zijn leven, of de vrouwen waar zijn interesse naar uitgaan, te behagen.

Worden deze bijna ondoenlijke inspanningen eigenlijk gewaardeerd door vrouwen? Alles behalve! Mannen worden voor lul gezet, belachelijk gemaakt, uitgekafferd, uitgekotst en omgetoverd tot iets dat nog gehoorzamer is dan menig Labrador.

En wij stelletje lamlullen staan erbij, kijken ernaar en staan er schaapachtig bij te lachen. Geen haar op ons hoofd die eraan denkt er wat van te zeggen. Te bang dat we anders waarschijnlijk helemaal nooit geen seks meer krijgen.

Onze voorvaderen, die oorlogen hebben uitgevochten en geprobeerd hebben te overleven om ons voort te kunnen laten leven, zouden zich omdraaien in hun graf. En ons persoonlijk onze ballen komen afdraaien, omdat we ze echt niet langer waard zijn.

Want is het ooit wel eens bij je opgekomen dat wanneer je je als het lulletje gedraagt, je ook als lulletje behandeld wordt? En dat vrouwen daar terecht geen uitzondering op maken.

Hoe ga jij om met een ruggengraatloze ja-knikker, die alles voor je doet om maar aardig gevonden te worden? Zeer waarschijnlijk ook niet erg respectvol. Want wij houden nu eenmaal niet van mensen die ons constant het gevoel geven iets van ons te willen.

Is het dan vreemd dat vrouwen zich gedragen zoals ze zich veelal gedragen tegen mannen tegenwoordig. En ook in de media zelden nog een goed woord voor ons overhebben.

Natuurlijk hebben ze dat niet, zou ik bijna willen zeggen. Want we hebben ons als lulletjes Rozenwater zonder tegenstribbelen ons man-zijn laten afnemen. We hebben onze mannelijkheid verloochend. En nu proberen we vrouwen er de schuld van te geven. Zij hebben ons dat aangedaan en ons dat laten doen.

Dat klinkt niet erg mannelijk, vind je wel? Nogmaals, is het dan nog een wonder dat geen vrouw nog zit te wachten op ons, zolang we ons als kleine huilebalkjes blijven gedragen die roepen om hun moeder als ze onrecht wordt aangedaan?

Met andere woorden: Omgaan met vrouwen kan ineens kinderlijk eenvoudig worden, zodra je stopt met alsmaar proberen vrouwen op wat voor een manier dan ook te behagen. Stopt met vrouwen de schuld te geven van jouw miserabele liefdesleven. Stopt met vrouwen belangrijker te maken dan jezelf. Stopt met focussen op wat vrouwen zeggen en doen en vinden van mannen, maar je eens focust op jezelf en je eigen leven.

En daar eens echt van gaat maken wat je werkelijk wilt. Waarbij je jezelf eens eerlijk en mannelijk in de ogen kijkt, je eigen verantwoordelijkheid neemt, je rug recht en weer eens op een mannelijke manier in het leven gaat staan.

By

52 procent vindt de Nederlandse man minder mannelijk worden!

Gisteren zag ik iets opmerkelijks in het programma Factcheckers van de publieke omroep. Namelijk, dat op de vraag “Wordt Nederland minder mannelijk?” 52% van de ondervraagde Nederlandse mannen antwoordt met Ja.

Dat de Nederlandse man duidelijk minder mannelijk aan het worden is, was mij overigens niet ontgaan. Anders had deze blog tenslotte niet bestaan. Maar wat ik wel opmerkelijk vind, is dat 52 procent van de mannen dat vindt.

Ik vraag me dan alleen af of deze groep mannen dan ook vindt dat ze zelf minder mannelijk geworden zijn. Of dat ze dat vooral vinden van andere mannen.

En of de mannen die vinden dat ze niet zo mannelijk zijn, graag mannelijker zouden willen worden en zich afvragen hoe ze dan meer mannelijk zouden kunnen worden.

Overigens geloof ik wel dat er een groeiend aantal mannen is die dat wel zouden willen weten. Want één van de gevolgen van het minder mannelijk worden van mannen is namelijk, dat ze er minder aantrekkelijk voor vrouwen van worden. Iets wat zeker heel veel single mannen alles behalve bevalt.

Maar ook als je een vriendin hebt of getrouwd bent, zal je vriendin of vrouw meer op je kankeren en tegen je zeuren als je in de loop der tijd stiekem toch wat minder mannelijk geworden bent in haar ogen. Tevens zal je vrouw of vriendin dan degene zijn die de beslissingen neemt over wat jullie beiden aangaat.

Voorts zal ze vaker moe zijn dan voorheen, minder zin hebben in seks en doorgaans een stuk minder haar best doen om er leuk uit te zien.

Ook dat is ooit al eens onderzocht. En ik kom deze onverzorgde uitgeblust uitziende vrouwen bijna dagelijks tegen bij de supermarkt. Dus de onderzoekers zouden mijns inziens best wel eens heel erg gelijk kunnen hebben.

Weet je, sinds ik dit weet zou ik eigenlijk niets liever willen dan die mannen van deze vrouwen hierop aanspreken en ze vragen: “Heb jij eigenlijk enig idee wat jij je vrouw aandoet met je slappe totaal man onwaardige gedrag?”

Maar helaas, ze zijn er nooit bij in de supermarkt. Dus dat gaat niet. En al zouden de mannen erbij zijn en ik zou het ze vragen, dan ben ik bang dat ze mijn vraag absoluut niet begrijpen.

Inmiddels zijn onze sporthelden ook al verworden tot verwende moederskindjes en ideale schoonzonen die braaf doen wat er gezegd wordt. Wie blijven er nu in godsnaam nog over als rolmodellen voor de jonge mannen die nu opgroeien?

Zoals de legendarische Engelse auto coureur Sir Stirling Moss in een documentaire op de Engelse tv zender de BBC ooit treffend zei: “Vroeger gingen coureurs na de race feesten en achter de vrouwen aan. De coureurs van tegenwoordig zijn vooral lieve jongens die luisteren naar wat er gezegd wordt en die hun sponsor Vodafone bedanken.”

Een documentaire die overigens ging over 2 andere legendarische Engelse coureurs, James Hunt en Barry Sheene. Deze jongens zaten niet in hun Formule 1 auto of op hun GP motor onder een paraplu te wachten op de start, zonder ook maar een blik te werpen op de prachtige meisjes die de paraplu’s vasthouden. Hoogstwaarschijnlijk doodsbang dat hun vrouw of vriendin daar na afloop van de race wat van gaat zeggen.

Nee, deze jongens rookten nog een laatste sigaret en omarmden de meiden, maakten lol met ze en kusten ze voordat de helm opging. En dat gewoon voor het oog van de camera. Als vervolgens het startschot viel dan gingen ze het circuit op, hun leven wagen en races winnen. De meisjes giegelend achterlatend.

Dat waren de nog mannelijke jaren ’70 van de vorige eeuw. Net voordat het feminisme en de emancipatie zijn intrede deed in onze maatschappij.

Vandaag de dag zien we onze sporthelden angstvallig proberen hun escapades geheim te houden. Als ze gepakt worden zeggen ze sorry voor de camera, worden de beelden ervan wereldwijd uitgezonden en noemen we het een schandaal. En genieten we als een stel wijven van beelden van een man, ontdaan van zijn trots en een gezicht dat verraadt dat hij nu het liefste om zijn moeder zou roepen.

Het moge pijnlijk duidelijk zijn dat wij in deze ruim 40 jaar van emancipatie en feminisme beduidend minder mannelijk geworden zijn.

En ik denk eerlijk gezegd dat het hoog tijd wordt dat we weer eens wat mannelijker gaan worden met zijn allen. Het zal niet alleen onze vrouwen veel gelukkiger met ons maken. Maar ik denk dat het voor onszelf als man zijnde ook veel beter is.

We hebben alleen nog een lange weg te gaan vrees ik. Zeker zolang we op de Nederlandse buis nog presentatoren met net iets teveel trots in hun stem horen roepen, dat het met de man wel niets meer zal worden in de toekomst.

Ik hoop voor hun vrouwen dat zij thuis een beetje meer man zijn.

 

 

By

Waar zijn de echte mannen?

Echte mannen lijken steeds meer een uitstervende soort te worden. Hoe dat zit is absoluut voer voor een andere blog post. Maar wil jij nu alvast graag weer een beetje een echte man worden en (her)ontdekken wat echte mannen ook al weer zoal doen? Breng dan zeker een bezoekje aan deze Facebook pagina.